|
|
 |
 |
 |
Gayalıdır Haydanın goyağı
Halamoğlu dizlerimin dayağı
Rengide sarıya benzer bayağı
Firenemi yetişmemiş ayağı
Bünyaminim güzelidi gıyıdan getmiş
Yetim gibi boynunu bükmüş
Düşmanımış arabası taklamı atmış
Yatak yorgan diye dikene sarılmış
İlkbaharda her çiçekler bezeri
Sonbaharda döker yaprak gazeli
Halamoğlu şehit olmuş nerde mezarı
Felek düğün etmedi ben neyleyim
Halam ağlaya ağlaya yorulmuş
Evvel altın idi şimdi pul olmuş
Değer bilmez kötülere kul olmuş
Felek onu taşa çalmış neyleyim
Bir günüm doğarda bir günüm batmaz
Şu ıssız evlerde halam gayrı yatmaz
Bünyaminin yerini kimseler tutmaz
Ahmet abim gayri eve gelmez
Âşık olsam ağır ağır söylesem
Bünyamin kalksan da bir sarılsam
Şu gönlümü zincirinen bağlasam
Kimse duymasada doya doya ağlasam
Akşam olmuş herkes toplanıyor
Düğünü olmadan davetiye dalıyor
Halam oturmuş ağlıyor
Bünyamin nerde gelen geri dağılıyor
Odana girdim resmin takılı
Yorganını gördüm elvan kokulu
Halam yola bakar boynu bükülü
Yolla mektubunu halamın tek oğlu
Adanadan aldım haberini
Yandım oldum meşe kömürü
Allah cümlemize versin ömürü
Yolla mektubunu halamın biricik oğlu
Çok severdim seni kızmadım haşa
Böyle erkenden gidilirmi mahşere
Üşümedin mi niye çıkmadın güneşe
Daha yaşın kaçtı be halamoğlu
Doğrudur sözlerim sanmayın yalan
Ne diyelim artık olmuş olan
Gördünmü hiç ölmeyip kalan
Olurumuş biricik Bünyamine yalan
Aşık olmuş Hacı derki hatır yıkmazdım
Yerinde olsaydım zehir ekmezdim
Dünyayı verseler dönüp bakmazdım
Kardeşini göstersen bunu yazmazdım
|
| Bugün 2821 ziyaretçikişi burdaydı! |
|
 |
|
|
 |
|
Hacı Veli GÜLCE |
 |
|
|
